Nico Scharn – Allard O Allard

 

Triathlon Sportverslaggever 1977 eerste Jeugdwerker Jeugdhonk Space Schoolwerf plus Jeugdland aan de Wierden 1981 Dropping Slagharen Film kijken in het Jeugdhonk Fietsvoetballen bij de sporthal

Trapnotov 1978 Bevrijdingsfestival 1993 Vriend Friedländer Getuige huwelijk Huwelijksambtenaar

Zanger Kom van dat dak af Winnaar Nationale Nieuwsquiz Raadslid D66 Festivalcoördinator Zorgeloos Vrolijk Bulderlach Radio Neptunus Kinderprogramma Sinterklaas 26 jaar lang georganiseerd; TV-intocht gemist door ziekte

 

 

Allard, we missen je!!!!

In memoriam aan een groot Almeerder

met tevens een groot hart

Juli 2017

 

Allard O Allard

 

Je leek dan wel een mallerd

Maar man wat was jij toch apart

Nee zeker niet gewoon

Een écht Almeers icoon

Met gouden hart

Heel Almere denkt aan hem

Die sympathieke Allardstem

Die bazuinde door ‘t theater

Of naar zijn radiogehoor

De triathleten in het Gooimeerwater

Zwommen er duidelijk sneller door

Veel clubjes werden opgericht

Stadhuizen werden plots bezet

Waar Allard kwam, deed men zijn plicht

Voor jongeren, Jan met de pet

De grote man, hij is niet meer

Te vroeg ontvlood hij ons helaas

Maar ‘k weet hij is nu bij de Heer

Ook daar speelt Allard Sinterklaas

 

 

 

Hans Breuring – Tomatenpuree en meer

 

Hans Breuring deelt de resultaten van een schrijfopdracht gemaakt bij Connie Franssen.
De opdracht was: reageer op een woord gedurende ongeveer 1 minuut

Tomatenpuree
Andy Warhol, blikjes, fabrieksmatig, onecht, smakeloos. Mooie substantie, maar niet míjn kleur rood. Onbetaalbaar voor 9 cent. Hoe doen ze het? Vorm en inhoud. Economie.

Fotolijstje
Chinese makelij. Een steeds veranderend perspectief in een stevig kader. Beelden volgen elkaar op. Statisch en vluchtig ineen. Kleurloos maar kleur genererend.

Vaas
Grens tussen buiten en binnen. Tussen vorm en inhoud. Drager van de bloemenbos. Keramisch verschijnsel. Kunstobject of cliché.

Scheermes
Un chien andalou. Een horrorachtige scene waarin Bunuel een huiveringwekkende ingreep, cinemabeeld groot, in your face, toont. Wat bedoelde hij? Wat wilde hij ons meegeven? Alleen de verbeelding van gedachten zonder verklaring.

 

 

 

Carl Schröder – Café Fiësta

 

In een bruin cafe in Almere
werd menige ziel verbonden.
Na een leven vol pijn en ontbering,
werd hier de rust toch gevonden.

Met een arm om de schouder en knipoog,
vult Jennifer menige glazen.
De heilzame werking van liefde,
zal geen enkele stamgast verbazen.

Nooit of te nimmer en nergens,
zal er een betere plek voor ons zijn.
Wie zoekt naar de hemel op aarde,
komt naar Fiësta op ons eigen Botplein.

 

Peter Duivenvoorde – Evangelisten

Wim en Linda bieden een TV-kast en een mountainbike aan. Jannie is een betrouwbare huishoudster en zoekt naar nieuwe opdrachtgevers. Wesley wil van zijn oude PS3-games af. De wandelvereniging heeft een nieuwe route in de Noorderplassen uitgezet. En iemand die verder anoniem wenst te blijven vraagt ons hoe laat het is op Gods klok [sic] en nodigt ons uit om te zoeken op de term “Noah” op een Amerikaanse evangelische site.

Als ik mijn boodschappen in de AH in Kruidenwijk doe, is het prikbord van de supermarkt voor mij, ha ha, vaste prik. Het gemiddelde Almerense supermarktprikbord heeft een grotere diversiteit dan die van Leidse supermarkten. Dat vind ik fijn. Als ik zou kunnen, zou ik meerdere keren per week los willen gaan in een kringloopwinkel om schatten te zoeken in andermans meuk. Dat kan ik echter niet en een divers prikbord in een supermarkt is dan een mooi alternatief.

Degene die me wees op het klokkenspel van God belooft me in het summiere bericht dat zijn of haar service gratis is, dus ik ben verkocht. Als ik eenmaal op de site zit en daar op “Noah” zoek, krijg ik als eerste hit een waarschuwend schrijven over hoe homoseksualiteit een teken is voor de naderende apocalyps. Zelfs vrienden die ik heb die niet atheïstisch zijn, zouden zeggen dat in dit geval God’s klok niet helemaal goed loopt.

Lees verder

Joop Hagen – City Mode Mall

 

Stram en stijf en toch
charmant en zwierig
starre schoonheid
toont bedekt een plastic lijf
plastic ogen zien
plastic people
plastic money

koop koop koop
koop dan toch
vandaag nog super
morgen helaas te laat

laat de kopers komen
cash pin creditcard
majors are accepted
maar het plastic lijf
is niet te koop
voor vlezig vlees
en meer plezier
zie de dames elders.

 

 

Bernard Philipsen – Moord in Almere-Buitens Paardenbloemstraat

Een enorme, merkwaardig gedempte whoemmpfrmp klonk vanuit de tuin achter het huis. Iets was daar hard neergekomen. Het gekrijs en geklapwiek wat volgde, bevrijdde Tom van zijn schrikverlamming. Met zijn ogen ver open liep hij gehaast naar het raam.
Heel veel grijze dwarrelende veren verborgen even wat er gebeurd was, maar daar werd de dader zichtbaar. Boven op een almaar rodere massa stampte en klauwde een grauwe kiekendief met veel vertoon van macht. Als een meeuw die een regenbuitje nadoet om de wormen boven te krijgen.
Tom’s arm schoot uit naar het raam, maar de bons vertraagde de roofvogel niet. Toen was het alweer voorbij. De duif bewoog niet meer.
Tom was getuige bij een moord in zijn eigen achtertuin. De dader wierp onverschrokken blikken om zich heen, leek even te blijven hangen bij Tom’s gestalte achter het raam, maar klauwde zich toen resoluut vast in de duif. Met een machtige vleugelslag verhief hij zich bijna recht omhoog met een lijk wat nauwelijks in grootte voor hem onderdeed.

Carol Limonard – Wegendood

Tegen een talud van de Oostvaardersdijk, bij Pampushout, ligt een ree. Dood. Aangereden waarschijnlijk. Ik kniel neer om hem goed te bekijken. Ik zie geen bloed of verwonding, alleen een schaafplek op zijn hals. Eén oog glanst me aan, alsof het nog leeft. Zijn buik is gezwollen. Is het wel een mannetje? Boven ons raast een auto voorbij. Ja, zo zal het gegaan zijn. Op slag dood, hoop ik. Misschien heeft de chauffeur het dier naar het talud gesleept. Ik bel met Faunabeheer Flevoland, die zeggen dat ze het dier komen ophalen. Ik weet nu dat het een vrouwtje is van ongeveer vier jaar oud. Ze was drachtig.

 

Per jaar worden er tussen Almere en Lemmer 250 tot 300 reeën doodgereden. Dat is er bijna een per dag. Daar lees je nooit iets over. Als ze al een tijdje dood zijn, zijn ze meestal niet meer geschikt voor consumptie. Bij herkauwers kan het voedsel in de magen snel gaan gisten, waardoor er bacteriën in het vlees kunnen komen. Deze dieren gaan dan ook rechtstreeks naar een destructiebedrijf. Dieren die levend worden aangetroffen zijn vaak nog wel geschikt om te eten. Ze worden ter plaatse afgemaakt. Later wordt onderzocht of hun darmen nog intact zijn. Het vlees zou anders besmet kunnen zijn. Deze ‘gezonde’ dieren gaan naar de poelier. De opbrengst van het vlees komt ten goede aan Stichting Faunabeheer Flevoland. Ik heb één keer van mijn leven reerug gegeten. Een bittere tegenvaller.

Uit de bundel ALMERE IS FINE!
Verkrijgbaar bij het VVV

 

Frouke Hansum – Modderschouw

 

Modderschouw

 

Word wakker, mens, er groeien
planken op het veld. De akker
krijgt een vreemde bult.
Een waterschip met bun ontworstelt
zich aan golven grond.
Erfenis van de verborgen zee.

 

Ooit zwommen er vissen in haar buik,
verslonden werd ze door het slib, wachtte
tot de boer haar vond
en pennen haar beschreven.
Nu rust ze, weer toegedekt, in het talud.
Vanaf de snelweg toeter ik,
slaap zacht.

 

Ontdekt en herbegraven, een praam,
een kogge, overnaadse romp, bodem
karveel, een modderschouw
bewaard in water.
In de polder rijzen groene piramides op.

 

Word wakker. Even maar, is de tijd voor ons.
Je handen mogen bouwen. Het oude land
verwacht een nieuwe schat.

Denk een schip onder je voet.

 

(in: Archeologie in Almere / Historie onder onze voeten,
Ben te Raa, 2011 )